Seizoenen 2018

Show, Don’t tell
Filmprogramma gecureerd door Bavo Defurne

Filmmaker Bavo Defurne geeft met deze filmreeks een visuele getuigenis van hoe zijn persoonlijke filmtaal is ontstaan, wat zijn invloeden zijn en hoe zijn filmmaken zich heeft ontwikkeld. Centraal staat de rol van het voorschrift Show, don’t tell (Toon, in plaats van te vertellen). Dat is een uitdrukking uit de narratologie, en met name het scenarioschrijven, die benadrukt dat de schrijver er goed aan doet om waar mogelijk vertelde informatie te vervangen door beeld. Deze techniek, waarbij onder meer non-verbale communicatie hoort, moet ervoor zorgen dat de scène van een narratieve film visueler en dynamischer overkomt. De narratieve film hanteert dit voorschrift eerder als een richtlijn – dialoog blijft bijna steeds prominent aanwezig. Experimentele filmers en mediakunstenaars doorbreken deze gewoonte. Ze volgen het Show, don’t tell principe veel principiëler en tegelijk vindingrijker dan de verwachtingen van de conventionele narratieve film toelaten. Defurne toont hoe hij zelf, en een aantal inspirerende, soms bevriende filmmakers een filmtaal hanteren waarin dialoog min of meer ontbreekt dan wel ondergeschikt is aan andere elementen van de filmtaal. Hij laat u kennismaken met het rijke arsenaal aan non-dialogische expressiemiddelen.

Reading Images
Edition / Book / Work of Art

Zelden ontgaat verbeelding haar eerste druk”, is een zinnetje dat te lezen is op de site van het Frans Masereel Centrum. Dit centrum is gevestigd in Kasterlee en is een plek waar nationale en internationale kunstenaars, onderzoekers en grafisch ontwerpers verblijven, elkaar ontmoeten en experimenteren. Het is evenwel volop in verbouwing: het werkt aan een nieuw atelier, een nieuwe tentoonstellingsruimte én een nieuw residentieprogramma, en wordt zeker een plek die we met BILDNIS zullen bezoeken zodra de werken voltooid zijn. In navolging van het werk van de wereldbekende graficus en houtsnijder Frans Masereel en de tentoonstelling die we in Mu.ZEE zagen “Verzet in beelden”, gaan we voor dit seizoen terug in dialoog met papier, de tekening, het kunstboek, het boek als kunstwerk of grafiek als kunstvorm. We gaan hiervoor kennismaken met het oeuvre van een aantal kunstenaars, in hun atelier, in een speciale presentatie of in een tentoonstelling. We gaan in gesprek met Maria Blondeel in Gent, Goedele Peeters in Brugge en Karel Verhoeven en Kevin Reynaert in Oostende.

De zomer van 2018
West-Vlaanderen…

West-Vlaanderen is in de zomer van 2018 dé provincie voor wie van hedendaagse kunst houdt. Met Beaufort langs de kust, de Triënnale in Brugge, PLAY in Kortrijk, Drawing Days in Oostende, het kunstenfestival in Watou, “Only art can break your heart” in Koksijde of de tentoonstelling rond James Ensor in Mu.ZEE. Meer nog: er zijn een heleboel initiatieven die zich lokaal ontwikkelen, die ruimte geven aan de verbeelding via kunst, poëzie, architectuur. Zelfs de regionale televisie wijdt er een programma aan: in KunstRepubliek zoomen de journalisten elke week in op de verhalen van kunstwerken. En in Happy Hour op Klara werden West-Vlaamse kunstprojecten in de kijker gezet. Zeker de moeite om eens te herbeluisteren via https://klara.be/programma/happy-hour. Met BILDNIS focussen we op een aantal van deze projecten en maken er onmiddellijk ook een speciaal moment van. We proberen er iets exclusief van te maken, zodat er – naast het gewone bezoek – ook iets extra’s aan verbonden is, zoals een ontmoeting met kunstenaar Stief DeSmet in Beaufort, een ontdekking van Ruimteveldwerk in Triënnale Brugge of een gesprek met kunstenaar Arjan Janssen tijdens de Drawing Days.

BUITEN HET KADER

Na de Eerste Wereldoorlog kwam ‘outsider art’ als stroming volop in de belangstelling. Psychiater Hans Prinzhorn publiceerde zijn boek ‘Bildnerei der Geisteskranken’ met een grote collectie werken van mensen uit psychiatrische instellingen. En een van de eerste musea die interesse toonde in deze kunstvorm, was het Museum of Modern Art in 1929 in New York. In 1972 bedacht de Franse kunstenaar Jean Dubuffet de term ‘art brut’, wat ‘rauwe kunst’ betekent. De Engelse kunsthistoricus Roger Cardinal lanceerde in 1972 dan weer de term ‘outsider art’. En nog niet zo lang geleden zorgde de Biënnale in Venetië in 2013 voor een doorbraak ervan in de internationale kunstwereld. Van een rage of een hype kan je nog moeilijk spreken, maar vast staat dat ‘outsider art’ ook een groeiende belangstelling geniet van de kunstmarkt, vaak onder de naam ‘art singulier’.
De meest brede difinitie is misschien wel: kunst die gemaakt werd door mensen die zich buiten het traditionele kunstveld hielden, of houden. En merkwaardig zijn ze misschien wel, de kunstenaars die anders aan het werk gaan in hun artistieke praktijk en wiens werk vaak onder de noemer ‘outsider art’ of ‘art brut’ tentoongesteld wordt. Toch zijn deze kunstenaars niet per se merkwaardiger dan andere kunstenaars of dan wijzelf, hebben ze eveneens hun hoogsteigen obsessies en angsten, dromen en verlangens, maar lijken ze zich toch ‘buiten bepaalde kaders’ te begeven.
Tijdens dit seizoen gaan we met BILDNIS op zoek naar plekken waar we voor even zicht krijgen op hun werk en hun blik, wat dit idee van ‘buiten het kader’ dan wel zou kunnen betekenen. We gaan luisteren naar verschillende stemmen in Villeneuve d’Ascq, Gent, Brussel en Oostende en proberen inzichtelijk te maken hoe hun werk hun de kans biedt om de wereld op hén te laten inwerken. En wat het ook voor ons kan betekenen, voor onze gedachtenwereld, onze meningen, onze interesses.

En wil je nog meer ontdekken rond dit thema, dan zijn hier nog een paar tips?
Outsider Art Museum in Nederland: https://www.outsiderartmuseum.nl/nl/over/
DolhuysMuseum in Amsterdam: https://www.hetdolhuys.nl
Mad Musée in Luik: http://www.madmusee.be
Over outsiderkunst in de ArtCouch:http://www.theartcouch.be/nieuws/het-fascinerende-aan-outsider-art/
La Pommeraie dichtbij Huy: http://www.centre-la-pommeraie.be/
Vzw Kaos:http://www.vzwkaos.be/

Foundation Jean Dubuffet: http://www.dubuffetfondation.com/savie.php?menu=28&lang=en

….